میلیون ها بیمار به انسولین متکی هستند. اما با داروهای جدید، برخی توانسته اند دوز انسولین خود را کاهش دهند یا به طور کلی مصرف آن را متوقف کنند.

برای بیش از 20 سال، Betsy Chadwell  قلم های انسولین خود را با خود به همه جا حمل می کرد. او روز به روز دوزهای مورد نیاز برای کنترل دیابت نوع 2 خود را با دقت کالیبره می کرد. او گفت: "هر وعده غذایی، هر صبح و هر شب - زندگی شما را کنترل می کند."

در اواخر سال 2021، او داروی دیابتOzempic را شروع کرد. در عرض چند ماه، او توانست مصرف انسولین کوتاه‌اثری را که معمولاً قبل از هر وعده غذایی مصرف می‌کرد، به‌طور کامل متوقف کند و دوز انسولین طولانی‌الاثری که روزانه مصرف می‌کرد را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد. او گفت که کاهش انسولین به او احساس آزادی داده است. او هنوز هم از یک مانیتور مداوم گلوکز برای ردیابی قند خون خود استفاده می‌کند و به‌دقت مراقب افت و جهش‌های قند خون خود است. اما او می‌گوید با وجود مصرف کمتر انسولین، اوزمپیک به کنترل بیشتر سطح قند خون او کمک کرده است.

میلیون ها نفر به نوعی از انواع انسولین متکی هستند، داروی نجات دهنده ای که برای مدت طولانی یکی از پایه های اصلی درمان دیابت بوده است. اما همچنین می‌تواند برای بیمارانی مانند خانم چادول، که باید از فرمول‌ها و دوزهای مختلف استفاده کند و اغلب باید همیشه انسولین را در دسترس داشته باشد، کار طاقت فرسایی باشد.

دکتر اسکات هاگان، استادیار پزشکی در دانشگاه واشنگتن که در مورد چاقی مطالعه می کند، گفت: "من واقعاً احساس این بیماران را درک می کنم، زیرا هرگز نمی توانید فکر تزریق انسولین و خطرات افت و جهش قند خون را در پس ذهن خود متوقف کنید."

اما در سال‌های اخیر، اوزمپیک و یک داروی مشابه به نام مونجارو - هر دو تزریق هفتگی که می‌توانند قند خون را کاهش دهند، تا حدی با تقلید از هورمونی که تولید انسولین را تحریک می‌کند - به بیماران یک گزینه ی جدید برای کنترل دیابت نوع 2 خود بدون تکیه کردن به انسولین درمانی سنگین پیشنهاد داده‌اند.

داروسازان در حال بررسی راه های دیگری هستند که ممکن است این داروها در کنار انسولین کار کنند: شرکت Novo Nordisk، شرکت سازنده ی داروی Ozempic، در حال مطالعه داروی جدیدی به نامIcoSema  است- یک تزریق هفتگی که ترکیبی از انسولینicodec (انسولینی با اثر فوق العاده طولانی) وsemaglutide ، ترکیب دارویی موجود در Ozempicاست.

در حالی که هنوز نتایج کامل این تحقیق را منتشر نکرده است، شرکتNovo Nordisk  گفته است که داده های امیدوارکننده اما اولیه از دو کارآزمایی نشان می دهد که IcoSema ممکن است به کنترل بهتر قند خون نسبت به انسولین یا سماگلوتید به تنهایی منجر شود. کارآزمایی‌های قبلی نشان داده‌اند که افرادی که سماگلوتید یا تیرزپاتید( ماده موجود در مونجارو) را همراه با انسولین مصرف می‌کنند، نسبت به افرادی که به تنهایی انسولین مصرف می‌کنند، کنترل قند خون بهتری دارند و وزن بیشتری از دست می‌دهند.

بیمارانی که در حال حاضر از این داروها به صورت پشت سر هم استفاده می کنند، اغلب این کار را با این امید انجام می دهند که میزان انسولین مصرفی خود را کاهش دهند یا به طور کلی آن را متوقف کنند. دکتر هاگان گفت: بیماران اغلب مشتاق هستند که تزریق انسولین را متوقف کنند، تا حدی به دلیل مشکلات در حمل انسولین و تامین آن باشد و تا حدودی به این دلیل که انسولین می تواند منجر به افزایش وزن شود.

با این حال، هیچ دستورالعمل استانداردی در مورد نحوه ی تعیین دوز Ozempic و انسولین با هم وجود ندارد، بنابراین پزشکان می گویند که در حال یادگیری نحوه مدیریت بیمارانی هستند که از هر دوی این داروها استفاده می کنند. دکتر هاگان گفت: «این یک هدف متحرک است، اگر دوز انسولین فرد را خیلی سریع کاهش دهید ممکن است قند خون او از کنترل خارج شود».

دکتر اندرو کرافتسون، دانشیار بالینی در بخش متابولیسم، غدد درون ریز و دیابت در پزشکی میشیگان گفت: «شما نمی توانید انسولین را در همه ی افراد به یک روش ثابت پایین ‌آورید، و منتظر بمانید تا ببینید چه اتفاقی می‌افتد. اگر داروها، قند خون فرد را به طور چشمگیری کاهش دهند، ممکن است به سطوح پایین خطرناکی برسد که به عنوان هیپوگلایسمی شناخته می شود.

دکتر جانیس جین هوانگ، رئیس بخش غدد درون ریز و متابولیسم در دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی، گفت: مصرف داروهایی مانند اوزمپیک در کنار انسولین، خطر هیپوگلایسمی را افزایش می دهد.

او افزود: هنگامی که او در مورد این خطر به بیماران می گوید، علائم اولیه هیپوگلایسمی را نیز توضیح می دهد: تپش قلب، لرزش، عرق کردن، سرگیجه و گرسنگی شدید. افرادی که هیپوگلایسمی شدید را تجربه می کنند ممکن است تشنج داشته باشند، هوشیاری خود را از دست بدهند و برای راه رفتن، فکر کردن یا دید واضح، با چالش مواجه شوند.

او گفت: «ما تمام تلاش خود را می‌کنیم تا از این اتفاق جلوگیری کنیم».

او به طور خاص مراقب بیماران است و به تدریج دوز اوزمپیک یا مونجارو را برای آنها افزایش می دهد. او آنها را بیشتر ویزیت می کند، تا مطمئن شود که سطح قند خون آنها را از نزدیک کنترل می کند و دوز انسولین را در صورت نیاز تنظیم می کند.

دکتر Padmaja Akkireddy، متخصص غدد در Nebraska Medicine، گفت: هر بار که یک بیمار دوز Ozempic خود را افزایش می دهد، بررسی می کند که آیا دوز انسولین او نیز باید تغییر کند یا خیر. این محاسبات زمانی که بیمارانی که مونجارو یا اوزمپیک مصرف می‌کنند برای دریافت دوز بعدی خود با مشکل مواجه می شوند، سخت‌تر می‌شود، خواه به دلیل کمبود دارو - که اغلب با ان مواجه هستند- یا به دلیل اتمام پوشش بیمه ی آنها.

منبع:

https://www.nytimes.com/2024/05/13/well/live/insulin-ozempic-diabetes.html